കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ രംഗം പതിവുപോലെ ചൂടുപിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ അധികാര വടംവലികളും, കെ.പി.സി.സി പ്രസിഡന്റ് സുധാകരന്റെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ള മുറുമുറുപ്പുകളും അന്തരീക്ഷത്തിൽ കനത്തു നിന്നു. എന്നാൽ, ഈ രാഷ്ട്രീയ കൊടുങ്കാറ്റിനിടയിൽ, അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു സൗഹൃദം പൂവണിഞ്ഞു. സുധാകരനും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടുത്ത വിമർശകനായ കെ. മുരളീധരനും തമ്മിലായിരുന്നു അത്. ഇരുവർക്കുമിടയിലെ പൊതുവായ ചില കാര്യങ്ങൾ അവരെ അടുപ്പിച്ചു. സുധാകരനെതിരെ നടന്ന ആഭിചാര ശ്രമങ്ങളും, മുരളീധരന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിലെ തിരിച്ചടികളും ഇരുവർക്കുമിടയിൽ സഹാനുഭൂതിയുടെ ഒരു പാലം പണിതു.

മുരളീധരൻ, സുധാകരന്റെ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങളെ അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തെയും പോരാട്ടവീര്യത്തെയും ബഹുമാനിക്കാൻ തുടങ്ങി. സുധാകരനാകട്ടെ, മുരളീധരന്റെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട്, രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ചതിക്കുഴികളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ബോധവാനായി.ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. പരസ്പരം പോരടിച്ചിരുന്നവർ ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾ പോലും അമ്പരന്നു. ഈ സൗഹൃദം കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിക്കുള്ളിൽ പുതിയൊരു ഐക്യത്തിന് വഴിതെളിച്ചു. പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ ഗ്രൂപ്പ് വഴക്കുകൾക്ക് താൽക്കാലിക വിരാമമിട്ട്, പാർട്ടിയെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ ഈ സൗഹൃദം സഹായിച്ചു.

രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾ ഈ സൗഹൃദത്തെ സംശയത്തോടെയാണ് വീക്ഷിച്ചത്. എന്നാൽ, സുധാകരനും മുരളീധരനും തങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തെ രാഷ്ട്രീയ നേട്ടങ്ങൾക്കായുള്ള ഉപകരണമായി ഉപയോഗിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തെ പരസ്പര ബഹുമാനത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലനിർത്തി. ഈ സൗഹൃദം കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പുതിയൊരു മാറ്റത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്കിടയിൽ പോലും സൗഹൃദം സാധ്യമാണെന്നും, പരസ്പര ബഹുമാനത്തിലൂടെയും വിശ്വാസത്തിലൂടെയും രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമെന്നും അവർ തെളിയിച്ചു.